Świętujmy wspólnie Międzynarodowy Dzień Teatru!
Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru zapraszamy wszystkich miłośników sceny na niezwykłe spektakle w ramach festiwalu „Pociąg do Teatru”.
Podczas wydarzenia będziecie mieli okazję poznać teatr w nieco innym wymiarze. W dniach 21–24 marca 2026 roku zaprezentujemy różnorodny program obejmujący zarówno poruszające monodramy, jak i wyjątkowe spektakle teatralne.
Rozkład jazdy Pociągu do Teatru:
21 marca (sobota)
17:00 – „Ja Ediczka” – monodram (bilety dostępne TUTAJ oraz w sekretariacie GCK)
Teatr Terminus A Quo z Nowej Soli
Czas trwania: 35 minut
Spektakl przeznaczony dla widzów powyżej 16 roku życia.
18:00 – „Księga Buddy – Edon Bondy” – monodram (bilety dostępne TUTAJ oraz w sekretariacie GCK)
Teatr Terminus A Quo z Nowej Soli
Czas trwania: 35 minut
19:00 – „Idzie Grześ przez wieś” – monodram (bilety dostępne TUTAJ oraz w sekretariacie GCK)
Teatr Terminus A Quo z Nowej Soli
Czas trwania: 35 minut
22 marca (niedziela)
17:00 – „Wariat i Zakonnica” – spektakl teatralny (bilety dostępne TUTAJ oraz w sekretariacie GCK)
Teatr Terminus A Quo z Nowej Soli
Czas trwania: 1 godzina 15 minut
23 marca (poniedziałek)
18:00 – „Auschwitz Tour” – monodram (bilety dostępne TUTAJ oraz w sekretariacie GCK)
W roli głównej Anna Lenczewska
Czas trwania: 50 minut
24 marca (wtorek)
18:00 – „Ojcowie” – spektakl teatralny (bilety dostępne TUTAJ oraz w sekretariacie GCK)
Spektakl Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego w Krakowie w reż. Błażeja Biegasiewicza pod opieką artystyczną i pedagogiczną Marcina Wierzchowskiego.
Czas trwania: 1 godzina 20 minut
„JA EDICZKA”
Scenariusz i reżyseria: Edward Gramont
Wykonanie: Natanael Gramont
„Ja Ediczka” to piękny fragment literatury rosyjskiej w całej krasie przedstawiony przez Eduarda Limonowa, który jako emigrant rosyjskiej inteligencji znalazł się w drugiej połowie lat siedemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, dokładniej w samym sercu Ameryki w wymarzonym Nowym Jorku. Swoje gorzkie, bolesne rozczarowania tym co zobaczył i przeżył zawarł w powieści „Ja Ediczka”. Drobny fragment tej książki stanowi monodram „Ja Ediczka”, który realizuje Natanael Gramont.
Autorem scenariusza jest Edward Gramont, który zczytał prozę Eduarda Limonow a „To ja, Ediczka” pod koniec 2006 roku i natychmiast napisał scenariusz.
Kiedy popatrzył uważnie po twarzach swoich aktorów wybór padł na Michała Kasprzaka, który zachwycił się propozycją i ją drążyć temat, nadając sztuce bardzo osobisty charakter.
8 marca 2025 roku spektakl uzyskał inną jakość, poprzez grę i nową inscenizację zaproponowaną przez Natanaela Gramonta
„KSIĘGA BUDDY – EDON BONDY”
Scenariusz i reżyseria: Szymon Patrzykąt i Edward Gramont
Wykonanie: Szymon Patrzykąt
Księga Buddy na podstawie wierszy Egona Bondy’ego, legendarnego twórcy zafascynowanego dekadentyzmem, czarnym romantyzmem i surrealizmem. Wyzbycie się konsumpcjonizmu i minimalizm – te hasła są wyraźnie obecne w wierszach czeskiego poety. (…) Teksty napisane w większości w latach 70. XX wieku zadziwiają aktualnością. Ich rozgoryczenie nie minęło, a nawet w kontekście rozognienia konfliktu na Bliskim Wschodzie wydaje się spotęgowane. Ten spektakl to dekonstrukcja tamtego gestu protestu, który skazany był i jest na niesłyszenie.(…)
Co ciekawe, książka z wierszami Bondy’ego została dostrzeżona i wydobyta przy ulicznym antykwariacie, kupiona za 10 zł. Śmietnik historii, na którym wylądowała, to głębsza prawda o współczesności. I o otwarciu na przypadkowość.
Widzimy stan kryzysu, ale antyczne katharsis nie jest dostępne. To gniewny tekst, radykalny, niepokojący (…) Gramont i Patrzykąt namawiają odbiorców do krytycznego przemyślenia wielu z tych tez.
Fragment recenzji spektaklu Mirosławy Szott na łamach e-teatru.
„IDZIE GRZEŚ PRZEZ WIEŚ”
Scenariusz i reżyseria: Konrad Gramont
Wykonanie: Konrad Gramont
„Idzie Grześ przez wieś” to spektakl oparty na prozie Andrzeja Muszyńskiego „Mąka” ze zbioru „Miedza”. To pierwsza całkowicie samodzielna praca teatralna Konrada Gramonta. Materiał literacki po raz pierwszy zaistniał na scenie, jako recytacja i pozostawił wyraźny ślad, charakterystyczny i rozpoznawalny jako zbitek tragedii i krajobrazu przaśnej polskiej wsi. Te dwa elementy aż się prosiły, by ożywić je grą aktorską. W efekcie powstał monodram z interakcją z widzami, by w ten sposób wytworzyć wrażenie wspólnoty wspólnie przeżywanej fabuły. Sugestywna gra Konrada Gramonta i sposób inscenizacji idealnie wpasowały się w udane zamierzenie sceniczne. Tak więc jest tu i dramat i przekomiczne sceny wynikające z wykorzystania momentów zwrotnych akcji.
„WARIAT I ZAKONNICA”
Scenariusz i reżyseria: Edward Gramont
Wykonanie: Edward Gramont, Michalina Grzelka, Konrad Gramont, Szymon Patrzykąt, Natanael Gramont
Jeden z najstarszych spektakli teatru TAQ. Premiera miała miejsce 22 grudnia 1977 roku w Zakładowym Domu Kultury „Odra”, Nowosolskiej Fabryki Nici w Nowej Soli. Scenariusz sztuki został napisany przez Edwarda Gramonta, latem 1977 roku, na który złożyły się teksty: Stanisława Ignacego Witkiewicza „Wariat i zakonnica”, Ewangelia wg św. Mateusza, fragment poematu „Elza” Louisa Aragona: „Chcę ci wyznać tajemnicę”. Po wielu latach w roku 1997 pojawił się nowy tekścik zasilający Witkacego, mianowicie: fragmenty tekstów Fernando Arrabala z książki „Jądro szaleństwa”.
To opowieść o ludziach, którym przydarzyły się nieprzewidziane okoliczności. On: Mieczysław Walpurg, zdiagnozowany przez lekarzy, jako niebezpieczny osobnik ze względu na paranormalne zachowanie zostaje osadzony w domu dla obłąkanych. Leczony jest standardowo poprzez aplikowanie środków farmakologicznych. Dodatkowo zabezpieczony jest charakterystycznym kaftanem BEZPIECZEŃSTWA. Do celi niebezpiecznego furiata zostaje wprowadzona ona: stosunkowo uduchowiona siostra zakonna – w celu opieki nad szaleńcem. Pomiędzy nią a delikwentem powoli narasta dialog w następstwie, którego siostra zakonna dowiaduje się o jego tożsamości. Ten fakt powoduje, że diametralnie zmienia się jej stosunek do pacjenta. Walpurg okazuje się pisarzem, twórcą. Właśnie jego twórczością wcześniej siostra Anna bardzo się fascynowała. W tej sytuacji między nią a fascynującym autorem pękają lody i początkowa nieufność przeradza się w ciepłe uczucie owocujące szczerą miłością.
„AUSCHWITZ TOUR”
W Google, średnia ocen Auschwitz to 4,7 (znakomite) jest opisane jako: „Ponure miejsce pamięci przy obozie koncentracyjnym z czasów II wojny światowej i wystawy edukacyjne.” Sądząc po komentarzach dla większości zwiedzających wizyta w muzeum jest wielkim przeżyciem. Zdarzają się jednak głosy krytyczne, osób narzekających na „zbyt drogie bilety”, „długie kolejki”, „brak udogodnień dla wózków inwalidzkich”, czy „przewodników nie przygotowanych na rozmowy z dziećmi”. Są też narzekania, że nie czuć już tej samej co kiedyś grozy miejsca.
Kluczową rolę dla wywołania odpowiednich wrażeń po wizycie w muzeum ma przewodnik. Od jego czterogodzinnego performance’u zależy czy wizytatorzy wyjdą z obozu znudzeni, czy przepełnieni emocjami i szacunkiem do życia. Po skończonej wycieczce jeszcze na terenie Brzezinki ludzie szeptają pytanie: „Jak ci się podobało?”. Na myśl przychodzi opowiadanie Tadeusza Rożewicza pt. „Wycieczka do muzeum” i opisany przez niego tłum żądnych wrażeń gapiów.
Według badań nad tanatoturystyką jednym z powodów odwiedzania miejsc masowej śmierci jest jej wyparcie z życia codziennego przy jednoczesnej powszechnej obecności w mediach. Zwiedzających interesuje śmierć widziana z bliska, czerpią przyjemność ze zwiedzania miejsc związanych z bólem i krzywdą. Podczas zwiedzania doświadczają realności miejsca, uczestniczą w dramacie milionów istnień ludzkich, na co wpływ ma wielkość obiektu, liczba zgromadzonych rzeczy. Dla części zwiedzających motywacją jest poczucie winy, albo chęć doświadczenia poczucia wyższości nad katami.
W dramacie „Auschwitz Tour” skupiamy się na tym po co współczesny turysta/widz odwiedza Auschwitz, jaka jest współczesna funkcja tego miejsca i co się z nim stanie kiedy pokolenia prawdziwych naocznych świadków odejdą.
Premiera odbyła się 9 listopada 2024 roku.
„OJCOWIE”
Spektakl traktuje o ojcostwie postrzeganym z perspektywy młodych mężczyzn – wciąż bezdzietnych, będących jednak w wieku, w którym
o tacierzyństwie można myśleć już bardzo poważnie. Ten status „nieistniejącego, ale możliwego ojca” współdzielą wszyscy aktorzy,
a spektakl opiera się na autentycznych doświadczeniach i subiektywnych odczuciach wszystkich twórców. Snucie wizji o sobie samych w roli taty automatycznie wywoływało wspomnienia ojcostwa doświadczanego z perspektywy synów. Ten wątek okazał się fundamentalny. Dopiero rozliczenie się z paradygmatem zastanego ojcostwa i refleksja nad tym, co warto z niego ocalić, co zaczerpnąć, a co zmienić, stworzyło punkt odniesienia do
rozważań nad następnym wzorcem. To przejście – od ojca poprzednich pokoleń do ojca przyszłości – wyznacza treść widowiska. Spektakl Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego w Krakowie w reż. Błażeja Biegasiewicza pod opieką artystyczną i pedagogiczną Marcina Wierzchowskiego.
NAGRODY I WYRÓŻNIENIA
Nagroda Główna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na 11. Forum Młodej Reżyserii 2021.
Wyróżnienie na 48 Tyskich Spotkań Teatralnych.
TWÓRCY
reżyseria: Błażej Biegasiewicz
wykonanie masek: Nina Janiak
OBSADA
• MATEUSZ GRODECKI
• MACIEJ KARCZEWSKI
• FILIP LIPIECKI
• MARCIN PIOTROWIAK
Serdecznie zapraszamy do wspólnego świętowania Międzynarodowego Dnia Teatru. Niech teatr połączy nas jak wagoniki jednego pociągu w podróży po świecie sztuki! Kupcie bilety na wybrane spektakle i wsiądźcie z nami do teatralnej przygody!